
ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ တပည့်သာဝကတစ်ပါးအား ဂုဏ်ကြီးမြတ်ပုံကို ဟောတော်မူသော ဥဏှဝနဇာတ်မည်၏။
လွန်လေပြီးသော ကာလတပါး၊ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်၊ ဘုရားအလောင်းသည် ပဏ္ဍဝအမည်ရသော မင်းမျိုးဖြစ်၍၊ မင်းအဖြစ်ကို အရတော်မူ၏။
မင်းအလောင်းသည် အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။
ထိုမင်းကြီး၏ အမတ်တစ်ပါးကား၊ ဥဏှဝန အမည်ရ၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ တရားမ စ၊ အကျင့်မ ကောင်း။
အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အစေအပါး၊ အများအပြား နှင့် အတူ၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ငါသည် ယခု အခါတွင်၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟု၊ အဘယ်သို့ ထင်သနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ ခရီးလမ်းမ ကြောင်း၊ အကျင့်မ ကောင်းသော အမတ် ဖြစ်၏။
မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟူသော စကားကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို ထိုသို့ မေးတော်မူသနည်း။ အရှင်မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။ အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးတော်မူပါ။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
အမတော်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ အမတော်ကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် နက်နဲ၏။
အမတော်ကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။
အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
— In-Article Ad —
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအေးမြအောင်ထားခြင်းဖြင့် အများအကျိုးကိုပြုနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ
— Ad Space (728x90) —
75Ekanipātaဒေဝဓမ္မ (Devadhamma Jataka) ရှေးအခါက မဂ်ဓတိုင်း၌ မင်းတစ်ပါး ရှိလေသည်။ မင်းကြီးသည် တရားသဖြင့် အုပ်ချု...
💡 ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။
237Dukanipātaကုက္ကုရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောအုပ်ကြီးထဲမှာ ကျားတစ်ကောင်၊ မျောက်တစ်ကောင်တို့ဟာ အလွန်ရင်းနှီးတ...
💡 အမှန်တရားကို ပြောဆိုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ အမှားကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခြင်းသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါသည်။
531Mahānipātaမေခလ (Me-khala) Jataka ရှေးက ကဿပဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်အခါက ဖြစ်သည်။ ကောသလတိုင်း၌ မေခလ မင်းသားဆိုသူတစ်ဦ...
💡 အလှအပကို မက်မောခြင်းသည် မိမိကို ဒုက္ခသို့ ရောက်စေတတ်သည်။ မေတ္တာစိတ်ကို ပွားများခြင်းသည် ကောင်းကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။
96Ekanipātaအလွန်အကျွံမကောင်းရှေးရှေးတုန်းက ဂင်္ဂါမြစ်၏ ကမ်းပါးတွင် ဗောဓိသတ်မင်းသည် မိကျောင်းတစ်ကောင်အဖြစ် လူဖြစ...
💡 အလွန်အကျွံ မကောင်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသော အကျိုးကို ပေးသည်။
31Ekanipātaကုက္ကုရုဇာတ်တော် တစ်ခေတ်တစ်ခါက, သာဝတ္ထိပြည်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေသော မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရဟန်းတို့အ...
💡 ပျင်းရိခြင်းသည် အကျိုးယုတ်စေပြီး၊ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အကျိုးများစေသည်။
86Ekanipātaဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ အချိန်ကာလကား မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှည်လျားလှ၏။ ထိုအခါက နဂါးလောကီ၌ နဂ...
💡 အလှူဒါနနှင့် သီလကား မည်သည့်ဘေးအန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်ရသော တန်ခိုးအာဏာကို ပေးစွမ်း၏။ သီလကား မည်သည့်အပြစ်ကိုမျှ မပြုလုပ်ရသော စိတ်အေးချမ်းသာယာမှုကို ပေးစွမ်း၏။
— Multiplex Ad —